Elazığ hayvan pazarında 'bakar kör' mesaisi: Herkes fiyat soruyor ama elini cebine atan yok!

Kurban Bayramı’na şurada sayılı günler kaldı ama bizim Elazığ’ın kurban pazarında henüz o bildiğimiz, hani o omuz çürüten sıkı pazarlıkların döndüğü, tozun dumana karıştığı o eski hareketlilikten eser yok. Pazarda tam bir "bekle-gör" havası hakim. Gakgoşlar sabahın seherinde pazarın yolunu tutuyor tutmasına da niyetler kurban almaktan ziyade piyasayı tartmak. Hal böyle olunca besiciler de umudunu her yıl olduğu gibi yine son birkaç güne, özellikle de arife gününe bağlamış durumda.

Şu sıralar kurbanlık alanlarında büyükbaşlar da küçükbaşlar da alıcılarını bekliyor. Ama pazarın özeti net: Vatandaş sadece bakıyor, besici ise bekliyor.

"Gelen Giden Sadece Fiyat Sorup Çekiliyor"

Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte pazarda bir kalabalık göze çarpıyor ama iş ciddiye binip de el sıkışmaya gelince herkes bir adım geri adım atıyor. Besiciler dertli, vatandaşın niyetinin sadece "piyasa araştırması" olduğunu söylüyorlar.

Yıllarını bu mesleğe vermiş pazarın eski topraklarından Mehmet K., durumun henüz açılmadığını gizlemiyor:

"Yahu gelen vatandaş selamı veriyor, hemen ardından fiyatı soruyor. Herkes hakkı olarak cebindeki paraya göre bir yer bakıyor, piyasayı süzüyor. Ama inanıyorum ki bayrama iki üç gün kala buralar ana baba gününe döner. Bizim insanımız son günü sever."

Fiyatlar Cep yakıyor mu, Normal mi? Pazarda Kafalar Karışık

Gelelim pazarın en çok çene yorulan, üzerine en çok laf tüketilen mevzusuna: Fiyatlar... İşin aslı, bu konuda ne üreticinin kafası net ne de alıcının. Her kafadan ayrı bir ses çıkıyor.

Kimi besici haklı olarak feryat ediyor; yem fiyatları, nakliye masrafları, ahır bakımı derken maliyetlerin bel büktüğünü söylüyor. Büyükbaş satıcısı Hasan D., "Bir çuval yemin fiyatı geçen seneden beri nerelere geldi, herkes biliyor. Hayvanın boğazından geçen her şey ateş pahası olmuşken, mecburen bu durum kurbanlık fiyatına da yansıyor. Biz de keyfimizden yüksek yazmıyoruz" diyerek dert yanıyor.

Öte taraftan küçükbaş satan Ali Ç. ise o kadar karamsar değil. Pazarda her bütçeye göre bir çare olduğunu savunuyor: "Herkes fiyatları çok abartıyor. Yok öyle bir şey. Azıcık pazarın tozunu yutan, şuraları iyi gezen bir Gakgoş, kendi kesesine göre bir kurbanlığı rahatça bulur."

Vatandaş Kumar Oynuyor: "Son Güne Kalırsak Fiyat Düşer mi?"

Pazardaki vatandaşın taktiği ise belli: Zaman kazanmak. Birçoğu "Erken kalkan yol alır" mantığını bir kenara bırakmış, fiyatların son gün dibe vuracağı beklentisiyle pusuda bekliyor.

Pazar yerinde kurbanlıkları inceleyen Murat Y., stratejisini açık açık anlatıyor: "Şimdilik sadece ayaklarımız alışsın diye geziyoruz, etrafı kolaçan ediyoruz. Benim gibi düşünen çok insan var; son gün satıcının elinde kalmasın diye fiyatı düşürür, biz de o zaman alırız diyoruz."

Madalyonun diğer yüzünde ise bu taktiğin ters tepebileceğini söyleyen tecrübeli besiciler var. Ahmet K. da o uyaranlardan biri: 

"Vatandaş hep son günün hesabını yapıyor ama yanılıyor. En kalıplı, en helal, en güzel hayvanlar ilk günlerden kapışılır. Son güne ya cılızı kalır ya da umduğunu bulamazsın. Son gün ucuz olur hesabı her zaman tutmaz, benden söylemesi."

Gözler Arife Gününde

Şimdilik Elazığ kurban pazarında sessiz ve sakin bir bekleyiş var. Ancak bu durgunluk fırtına öncesi sessizlik gibi. Önümüzdeki günlerde pazarın çehresinin değişeceği, besicilerin hararetli pazarlıklara tutuşacağı kesin. Şimdi herkes şu sorunun cevabını arıyor: Vatandaş mı bütçesine göre kurban bulacak, yoksa besici mi emeğinin karşılığını alıp evine yüzü gülerek dönecek? Bunu bize önümüzdeki hafta gösterecek.