Öyle bir duruma geldik ki inanın ne yazalım, ne söyleyelim diye düşünüyorum aklıma doğru dürüst bir şey gelmiyor. Takımla ilgili bir şeyler yazalım diye düşündüm, ne yazalım ki tablo ortada, bu tabloyu da zaten sürekli yazıyor ve söylüyoruz. Birazcık puan tablosundan anlayan Elazığspor’a baktığında art niyetli değilse çok çabuk durumu özetleye bilir!
Yönetim ile ilgili bir şeyler yazayım diye düşünüyorum, yönetim takımla direk ilişkili olduğu için yine tablo ortada, ne söyleyelim ki. Sadece maddi sorunların çözümü için gayret göstermeleri gerektiğini haftalar öncesinden defalarca söyledik. Ellerinden gelen tüm gayreti gösteriyorlar, bire bir şahidiz!
Basının büyük bir bölümü zaten desteğini sürekli takımdan yana veriyor. Bir iki istisnalar hariç. Onlarda zaman zaman hem nalına hem de mıhıma vuruyorlar, o nedenle de olumsuzlukları sıfır noktasında.!
Taraftarın önemli bir kısmı takımını hiç yalnız bırakmadı. Fakat henüz % 30 – 40 civarında tribünler boş kalıyor, bir türlü Atatürk Stadyumunu doldurmayı başaramadık. Bu konuda da çok nefes tükettik ama bir yere kadar başarılı olduk, bundan sonra da olamayız diye düşünüyorum!
Şehirde belirli bir oranda bütünlüğü sağladık fakat halen daha bu bütünlüğün % 50 dışında kalanlar var! Belki de daha çoğunluğu dışarıda! Bu nedenle de şehrin havası birtürlü değişmedi!
Bu güne kadar elimizden geldiği kadar olumlu olumsuz tüm olayları ve yaşananları dilimizin döndüğünce anlatmaya çalıştık. Bu saatten sonra yapılması gereken tek şey, ülkenin gündeminde olan bu takıma, maddi ve manevi destek olmak ve bulunduğu konumu daha da sağlamlaştırmak. İstanbul da yapılan gecede hemşerimiz Ali Özcan’ın dediği gibi, önemli olan bu otobüste yer almak. Yıllardan beri bu işin içerisinde olan biri olarak görüyorum ki kaçak güreşenlerin sayısı hayli fazla. Şampiyonluk yolunda hareket eden bu otobüse binmeyen daha birçok siyasi, birçok işadamı ve birçok eski yönetici var! Bunların önemli bir bölümü, özelliklede eski yöneticiler, bakıyorum şeref tribünündeki yerlerini de her ne hikmet ise kimseye de kaptırmıyorlar. İş maddi desteğe gelince de köşe bucak kaçarak adeta köşe kapmaca oynuyorlar. Öyle bir yere de saklanıyorlar ki, hiç kimse onları bulamasın!
Kaçsınlar bakalım nereye kadar kaçacaklar. Elbette bir gün bir pehlivan ortaya çıkacak onları yakalayacak ve bir çırpma ile alayını tuş edecek! Ve o günde kacak güreşenler için otobüs çoktan kalkmış olacak!