ASIL AZMAZ BAL KOKMAZ,
KOKARSA YAĞ KOKAR ÇÜNKÜ ASLI AYRANDIR….
Diyor büyüklerimiz.
Asalet çok önemlidir. İnsanlar eğitim ve öğretimle bir şeyler kazanabilirler. Kimsede olmayan bazı özellikleri gelişebilir, yeteneklerini daha da pekiştirerek başkalarında olmayan hayranlık uyandıracak değerleri kazanabilirler. Ama bütün bu eğitim ile verilenler, asalet yoksa bir noktadan sonra sıfırdır. Asil olunmaz, asil doğulur.. asalet sonradan kazanılan bir erdem veya özellik değildir. İnsan bir çok mektep okuyabilir, bir çok makama da gelebilir, ama asıl olan insan makamıdır. İnsanlıkta da asalet çok önemlidir. Asillik soydan gelir. Asalet kalıtsal bir özellik olsa gerek, soydan dolayı atadan gelen bir nevi önemli bir miras. Asil insanlar bütün olumsuzluklara rağmen dik duruşlarını yitirmezler. Asil insanlar hayatın bütün kötü şartlarına rağmen bayağı duruma düşüp yozlaşmazlar. Soyluluklarını yitirmezler. Atalarımız boşuna dememişler altın çamurada düşse altınlığından bir şey kaybetmez. Asalet sonradan görmelerin, eğitim ve makam mevki ile şahsiyet bulanların bünyesinde bulunabilecek bir özellik değil soylarında yoksa… Soylarında olmadığı için asalet sahibi insanların davranışlarındaki kerameti de anlayamazlar. Kendileri gibi bir makama, mevkiye, yada kişisel bir menfaate tav olan birey gibi algılarlar her kesi. Mayası bozuk insanlar her kesi kendisi gibi zannedermiş.
Asaleti en güzel anlatan kıssadan hisse ise aşağıdaki olsa gerek.
“Padişahın birisi, vezirine sormuş:
—Söyle bakalım asalet mi önemlidir eğitim mi?
Vezir hiç düşünmeden cevap vermiş
-“Asalet padişahım”.
Padişah eğitim diye ısrar etmiş..
Ülkenin en iyi hayvan terbiyecisini çağırtmış..
“Söyle bakalım eğitilmesi en zor evcil hayvan hangisidir?” Adam da “kedidir padişahım” deyince, Padişah adama “Hemen bir kediyi eğitmeye başlayacaksın, öyle bir hale gelecek-ki, sağ elimi kaldırınca içecek, sol elimi kaldırınca yiyecek getirecek” demiş.. Adamda “baş üstüne padişahım” diyerek huzurundan ayrılmış, derhal eğitimlere başlamış. Tabii vezirde olan bitenleri takip ediyormuş.. Aylar sonra eğitici, padişaha kedinin eğitiminin bittiğini söylemiş.. Akşam padişah bir yemek tertiplemiş.. Veziri ile otururken padişah sağ elini kaldırınca, kedi iki ayağı üstünde elinde bardaklarla padişaha içeceğini getirmiş, bir müddet sonra sol elini kaldırmış, kedi yine aynı şekilde yiyecek getirmiş..
Vezir hazırlıklı.. Yanında getirdiği fareyi cebinden çıkarıp yere bırakmış.. Kedi farenin peşinden fırlamış..
Padişah el kol kaldırsa da nafile kedinin tüm olayı fareyi yakalamak…
Vezir padişaha dönerek -ASALET PADİŞAHIM… demiş…
Mayasında asalet olmayanların asillikle ilgili duygu ve özelliklere sahip olması mümkün değil tabi. Mayası bozuk olanlar her kesi kendi gibi bilirler.
Bu yüzdendir ki;
Mevlana hazretleri ne güzel demiş.
“Bizi Bilen Bilir, Bilmeyende Kendi Gibi Bilir.”
