Seçimler biteli neredeyse 1 ay olacak ama Elazığ MHP camiasında hala bir toparlanma bir muhasebe yok. “ATI ALAN ÜSKÜDAR’I GEÇTİ.” Misali her şey yine süt liman haline döndü. Olan yine samimi olarak partisine davasına ve ülküsüne sadakatle bağlı kalıp başarmak için mücadele eden masum ülküdaşlarımıza oldu. Ülkücü hareketi cemaatle karıştıranlar her kesin kendilerine biat edeceğini bekliyorlardı. Onlara göre kendileri büyük kurtarıcıydılar. Tıpkı Hz. Nuh gibi bir gemi inşa edecekler bütün canlılardan birer çift gemiye alacak ve yeni bir dünya düzeni için yelken açacaklardı. Bunun hayali ile yaşaya dursunlar. Ülkücü hareketin bir cemiyet olduğunu, cemiyetlerde de en önemli olanın irade olduğunu yaşayarak göreceklerdir. İsteriz ki “ORTAK AKIL” ile yönetilsin süreç. Camiamız için En doğruyu ve en iyiyi ortak akılla tespit edelim, yoksa bireysel bir tatmin hevesi içerisinde teşkilatların ve ülkücü tabanın süreçten uzak tutulması hezimetin ayak seslerini yükseltir. Birlik ve beraberlik yerine kargaşa ve ayrımcılık sürer gider.
Muhasebeye teşkilatları zorlarken teşkilatları kendi cemaatlerine benzeştirmeye çalışacakların fark etmedikleri konu ise, ülkücü hareketin 40 yıldır bütün manipülasyonlara göğüs gerdiğidir. Yani kısacası 3 günlük MHP’lilerin 40 yıllık bir camiayı kendi siyasi ihtiras ve egolarını tatmin için benzeştirmelerine hiçbir ülkücü müsaade etmez.
Elazığ’da MHP’nin aldığı oyu başarı sayıp, bu oyu da kendi hanesine yazmaları en büyük aymazlık olsa gerek. İl genel meclisinde 2009 yerel seçimlerinde alınan 50 bin küsur oy 45 binlere düşmüştür. Bu da başarısızlığın en büyük göstergesidir. 45 bin küsur oy seçilen vekilin veya il başkanının başarısı değildir. Liste nasıl olursa olsun, yönetimde kim olursa olsun 40-50 bin arası oy alınması her halükarda mümkündü.
Teşkilatlar arası koordinasyonun eksikliği, teşkilatların tanınmaması, samimi ülkücülerin seçim çalışmalarından uzak tutulara bir nevi “TUMAN İÇİNDE SİYASET” modeli Elazığ’da başarısızlığı etkileyen en önemli etmen olmuştur. Başarıyı sadece kendi hanesine yazdırmak isteyenler, başarısızlığın gelmesine sebep olmuşlardır. Özelliklede hırs-intikam ve nefret duyguları besleyenlerin seçim sürecinde sürekli olarak bulduğu her fırsatta kin ve nefret duyguları ile kendisini istemeyenlere davranışları bireysel bir duygu tatmininden çok MHP camiasının oy kaybetmesine neden olmuştur.
Baş olanların Baş olmayı kaldıramadıklarının en büyük göstergesidir. Baş olur olmaz intikam erkini kullanmaya kalkmaları bunun en büyük kanıtıdır. Oysa gerçekten baş olmayı kaldırabilselerdi, her kesi kucaklayıcı-toparlayıcı-bütünleştirici bir davranış içerisinde olurlardı. Bunun yerine tercih ettikleri daha fazla ötekileştirici, daha fazla ayrıştırıcı politika izlemeleri seçimin sonuçlarını günlerce önceden belirlemeye yetmiştir.
Şimdi bundan sonra olacakları tahmin etmek zor değil aslında ama kahinlik yapıp haklı çıkmaktansa şahsımı utandıracak birlik ve beraberliği sağlayacak davranışları görmek nasip olur mu? bilmiyorum. Ama emin olunki haksız çıkmayı isterim, yani Elazığ’da birlik ve beraberliği inşa edecek olan her kese gönlümüzün de hanemizin de kapısı açıktır. Yoksa biz mücadele içinde yoğrulmuş bir nesiliz, 11 nisan 12 haziran arası ertelenen mücadeleye devam…
Bizim mücadelemiz insanların hatalarının üzerine kurgulanmış bir mücadele olmaz, “ÇEPER ARKASINDAN TAŞ ATMAK” veya “NAMLUYU BAŞKASININ OMZUNA KOYUP ATEŞ ETMEK” bizim kitabımızda yok. Hasmımız da, hısmımız da bizim mücadelemizin mertçe olduğunu bilir.
Mert olan hasımlar baş tacı…
Namertlerin ise ……………..