Günümüzde insanlar sadece maddi ihtiyaçlarını karşılayarak mutlu olamamaktadırlar. Özellikle çalışma hayatında, çalışanların mutlu olması onların verimli çalışmasında büyük bir rol oynamaktadır. Başarma, başka insanlar tarafından beğenilme, taktir edilme ve önemli rollere sahip olma maddi kaygıların bile önüne geçmeye başlamıştır. İşte bu ihtiyaçlar örgütlerde “katılımcı yönetim” anlayışının gelişmesine neden olmuştur. Artık çalışanlar, basit birer iş gören olmak yerine çalıştıkları örgütün yönetimine katılmak istemekte; kendilerini ve çalıştıkları örgütlerini ilgilendiren her türlü kararın alınmasına ve eyleme geçilmesine aktif olarak katılıp, görüş ve düşüncelerinin dikkate alınmasını, yani “tam katılımı” talep etmektedirler. Tam katılım, yetkili kılınmayı değil; gönüllü olmayı, sorumluluğu ve katkıyı ifade eder.
Katılımla ilgili çeşitli tanımlar incelendiğinde, katılımın siyasal yönünün yanında, sosyal refah alanında yürütülen faaliyetlere, toplumun, para, işgücü, taşınmaz mal, taşıt, araç ve gereç sağlaması veya alınan kararları, yapılan uygulamaları benimsemesi ve bunlardan yararlanması gibi yönleri de vardır.Katılımın çeşitli biçimleri vardır: Edilgin (pasif), etkin (aktif) katılım; doğrudan ve dolaylı katılım, sınırlı ve yaygın katılım, hizmet almaya ve vermeye katılım gibi. Etkin katılımı da bireysel ve örgütlenmiş katılım olarak görmekte mümkündür. Sivil toplum örgütlerinin kurulmasını ya da var olanlara katılmayı, örgütlenmiş katılım içinde değerlendirmek mümkündür. Örgütlenmiş katılım, kişi, grup ve toplumların güçlerini ve kaynaklarını bir organizasyon bünyesinde biraraya getirerek, hizmet almaya veya hizmet vermeye katılma biçimidir. Örgütlenmiş katılım, istenilen amaçlara daha kolaylıkla ulaşılmasına yardımcı olur.
Toplumdaki birey ve sosyal gruplar maddi tatmine kavuşmalarına, sosyal güvenliğe sahip olmalarına rağmen, içine düştükleri manevi boşluk ve tatminsizlik dolayısıyla karşılaştıkları buhranlar; maddi tatmine rağmen ortaya çıkmaktadır. Gayri maddi motivasyon araçlarından biri olan katılım örgütsel davranış açısından, kişilerin kendilerini grup amaçlarına katkıda bulunmaya ve onlar için sorumluluk paylaşmaya yüreklendiren bir grup ortamının içine zihinsel ve duygusal açıdan kazanımlar olarak tanımlanır.
Yoğun şehir hayatının dişlileri arasında sıkışan ve moral tatmin arayan fertlerin, sosyal baskıyı hafifletebilmeleri sosyal kuruluşlara ilgi duymaları ile mümkündür. Ayrıca, fertler ne ölçüde sosyal statü sağlamış olsalar dahi, yine de mesela spor yoluyla (aktif sporcu, seyirci veya yönetici olarak) tamamlayıcı statü arayışı içine girmeleri normal bir eğilimdir. İnsanın daima bir üst statüye tırmanma eğilimi vardır. Bu arayış, fertleri birden fazla ve faaliyet alanı değişik kuruluşlara da çekebilir (5). Sporun içinde olanların sivil örgütlenmedeki başarıları sadece dıştan verilen kararlara tepki göstermek ve kararları etkilemek olarak görülmemelidir.
Spora katılımın her yaşta ve her düzeyde sağlana bilmesi bireylerin sosyal gelişimlerine katkıda bulunacağı gibi kendilerini gerçekleştirmelerine sağlayacaktır. Ayrıca çok katılımlı bir spor ortamı sporun çok yönlü gelişmesine fırsat tanıyarak toplumun sosyalleşmesine önemli ölçüde fayda sağlayacaktır. Spora katılımı aktif olarak gerçekleştirmekle birlikte, pasif anlamda da katılmı yaygınlaştırmak sağlıklı spor ortamlarının oluşturulmasına katkı sağlayacaktır. Bu anlamda çok katılımlı spor ortamını oluştura bilen toplumlar hem spor hem de toplumsal gelişmişlik düzeylerini yukarıya çekebilmektedirler .

KAYNAK
1-TİMUR UYGUN, İlköğretim Okulu Müdürlerinin Katılımcı Yönetim Yeterlilikleri, Milli Eğitim Dergisi, Sayı 162,2004
2- KARS Ö. (2002). Ankara’daki Eğitim, Sağlık ve Sosyal Hizmetler Alanlarında Faaliyet Gösteren Vakıf ve Derneklerin Örgütsel Analizi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, Ankara.
3- ERKAL E. M.,Sosyoloji, 3.B., Filiz Kitabevi, İstanbul, 1987.,s.62.
4- KEİTH DAVİS, İşletmede İnsan Davranışı-Örgütsel davranış, 2.B., Çev.: Kemal Tosun ve diğ., İ.Ü.İşletme İktisadı Enstitüsü Yayın No: 57, İstanbul, s.184.
5. ERKAL E. M. (1992). Sosyolojik Açıdan Spor. Türk Dünyası Araştırmalar Vakfı. Kutsun Matbaa ve Reklamcılık Merkezi, Geliştirilmiş 2. Baskı, İstanbul. Sayfa 79-83.
6. http: www.taskk.com . 2004.