Yılbaşı programlarının anlamsız ve kalitesiz olduğu sıkıcı bir günde acaba hangi kanalda eğitici ya da en azından izlemeye değer bir program bulurum mantığıyla kanal kanal geziniyordum.

Sarıkamış; tek kurşun atmadan yitirilen doksanbin gencin üçbin rakımdaki hatıralarını yaşatmaya çalışan bir grup insanın yaptıkları çok güzel bir faaliyet…

İnsanların fiziksel görünüşlerine göre değerlendirilmesi hoş değil ama itiraf ediyorum bende bir zamanlar o yanlışı yapanlardandım!

Gençlerin o faaliyete niçin katıldıklarını ve amaçlarının sadece o doksanbin şehidin yaşadıklarını anlamlandırabilmek olduğunu yüreğim burkularak izledim.

Burada yazılan bembeyaz bir destandı ve kahramanları biran bile dönmeyi düşünmeden ölüme yürüyenlerdi. Yapılanlar ve sonuçlarından ötesindeyim ben…

Bu organizasyonda daha öncekiler gibi Prof.Dr. Bingür Sönmez hocam tarafından düzenlenmiş. Şehitliğin ve şehitliğe gidenlerin kalabilecekleri bir binanın inşasını da sayın hocam üstlenmiş; çevre köylülerde başta muhtarları olmak üzere sahiplenmişler. Ne diyelim Allah onlardan razı olsun.

Keşke her karışında bir destan olan ülkemin her köşesinde böyle faaliyetler düzenlense de gençlerimiz hiç değilse yakın tarihine sahip çıkabilseler…

O zaman kimliklerini inkar edercesine hiçbirisi bilmem neyiz diye bağırmaz değil mi!

Sayın hocama saygılarımı sunarken; unutulmaması gereken bir duyguyu bizlere hatırlattıkları için o gençlere de şükranlarımı sunuyorum.

****

Yeni yıldan ne bekliyorsunuz diye spiker soruyor…

Vatandaşların ortak temennisi sağlık, mutluluk ve para…

Hemen akla gelen çok “bencil” bir toplum olduğumuz düşüncesi. Ama insanları bu hale getirenler utansın. Çünkü köprüyü de satarım yolu da satarım; yeter ki para etsin diyen bir zihniyet tarafından yönetiliyoruz.

Son olarak biz bencil olmadan yeni yılla ilgili temennimizi dile getirelim;