Son yaşanan terör olaylarından sonra meydanlarda kimileri acıyı yüreklerinde hissederken avazı çıktığınca bağırır; kimileri de yapılan protesto gösterilerinin içinde şov yapmanın derdiyle bağırır…
Şehitler ölmezzz…
Yok be kardeşim şehitler bugünün Türkiye’sinde ölür; hem de babasının kesesinden gider…
Önce niçin ve kimler tarafından öldürülmek için hedef seçilmiş bakmak gerek…
Kimine göre bir avuç çapulcu; kimine göre ise gerillalarla girdiği mücadele sonucu.
Bu arada devlet erkânının söyleyeceği sözler bellidir; “kınıyoruz” ya da “kanları yerde kalmayacak.”
Adına ister çapulcu, ister gerilla deyiverin öldürmeyi, yok etmeyi bir amaç uğruna yapıyor. Çünkü tanınmak istiyor ve bugünün şartlarında gerek ülke kamuoyunda ve gerekse dünya kamuoyunda haklı olduğunu yüksek sesle ifade edenler azımsanmayacak kadar çok. Hatta iktidar partisi bu iş için “cesaretle” açılım projesinin adını dahi koyuverdi…
Kürt açılımı…
Belki konuşulması gereken bir konu idi bu sorun. Ama ne alt yapısı nede üst yapısı sağlıklı bir şekilde oluşturulmamış ve izlenen süreç içinde belirlenmesi için boş bırakılmış…
Genetiğimizde var; “ben olsaydım” ile başlayan cümlelerle fikir belirtir ve eleştiririz. Elbette ki eleştiri hakkımızı kullanacağız ama unutulmamalıdır ki cahillik ve bilgisizlik daha tehlikelidir. Sonuçları yapıcı olmalıdır eleştirilerin…
Hak aramanın yolunun kavga gürültü olmadığını bilmeli insanlar ve davranışlarını ona göre belirlemeli…
Şuana kadar yazdıklarım benim görüşlerim değil!
Hayretle okuyup şaşırdığınızı görür gibiyim.
Ulusal basında kalemşorlardan derlenen bazı alıntılardır yazılanlar…
Kimisi olumlu, kimisi olumsuz görüşler belirtmişler. Elbette ki her türlü görüşe saygımız var…
Ama ortada birde gerçek var. Oda şehit edilenlerin geride bıraktıkları ve acılar…
Empati denilen o anlama ve algılama yetinizi birde onlar için sergileyiverin de bizde sizlere karşı empati kuralım! Kalemşorlar…
Sizler evlerinizde çaylarınızı yudumlarken, o şehit edilenler sadece bu ülkenin birliği, dirliği için görev yapıyorlar ve devletin verdiği üç kuruşa tamah etmeden canını veriyor…
Sizler bu ülkenin gerçeklerini biliyor ama nemalandığınız devşirme makamların isteklerine göre kamuoyunu şekillendirmenin derdinde olan asalaklar yada satılmışlarsınız…
Evet, bilmediğiniz ya da bilip de bilmezlikten geldiğiniz “savaş” kavramının literatürde “gerçek” ve “doğru” ile pekiştiği iki anlamı mevcuttur.
Doğru savaş ve gerçek savaş…
Yok etme merkezli yapılan savaşlar gerçek savaştır ve hedefi ortadan kaldırıncaya kadar uygulanma felsefesine göre yapılır.
Diğeri ise doğru savaş…
Amacı, tehlikeli unsurları ortadan kaldırmakla beraber, nedenlerini ve kaynaklarını gidermek yada en aza indirgemek üzere yapılır.
Şimdiye kadar Türkiye gerçek bir savaş politikası izlemiş ve nihayetinde yanlış bir planlama yaptığını fark edip doğru savaş stratejisine dönmüştür.
Keşke yıllar önce rahmetli Alparslan Türkeş beyin söylediklerini anlayacak ve uygulayacak birileri olsa idi.
Ne demişti hatırlayalım…
Terör illetiyle mücadele sadece silahla olmaz; bunun birde toplumsal yönü vardır. Ekonomik, sosyal, kültürel gibi…
Bana bir yıl verin terörü sıfırlayayım diyordu rahmetli…
İşte doğru olanı söylemiş ama dinletememiş bir devlet adamı.
Bugün ise yapılanların doğru olduğunu söyleyenler daha büyük bir yanlışın içindedirler. Taviz ile gerçekleri karıştırıyorlar ve terörü cesaretlendiriyorlar.
Sonuç olarak kan ve gözyaşı…
Yanlışlarda ısrar edilirse daha çok vatan evladı ölür, öldürülür ve nihayetinde umutlarımızla beraber ölürüz…
Allah(c.c) şehitlerimize rahmet ve geride kalanlara da sabır ve metanet ihsan etsin…