Gerek Atasözleri ve gerekse de veciz sözler mutlaka yaşanmış bir olayın akabinde dile getirilmiştir. Hani bizde bir söz var; bir musibet, bin nasihatten evladır diye...
Gündem o kadar hızlı değişiyor ki haftada bir yazmakla olayları ve sonuçlarını dile getirmek gerçekten zor bir durum.
Ama olsun...
Yılmak yok yazmaya devam!
Seçim sonrası anlık gündem değişimiyle beraber gazeteci deyimiyle gözden kaçan yada gündeme getirilmeyen ikinci, üçüncü sayfa haberleri diye nitelendirebileceğimiz bir sürü olay meydana geliyor ve bizler bu tür haberleri nedense hep atlıyoruz!
Örneğin soruşturma izni verilmeyen ÖSYM başkanı, mavi Marmara gemisinin Filistin’e yapacağı insani yardım seferinin İsrail ve Amerikanınisteğiyle durdurulması, her ne kadar Sayın Erdoğan Büyük Ortadoğu Projesi 2004-2005’lerde bitmiş bir proje diye söylese de ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton’ın yapmış olduğu açıklama...
Daha bir sürü gündeme getirilmeyen olay...
Ama benim özellikle üzerinde durduğum ise şu açıklama!
Bayan Clinton aynen şu ifadeyi kullanmış ve bizi tetikçileri gibi gördüklerini gayet net ifade etmiştir. Türkiye ile ilişkilerin iyi olduğunu ve memnun olduklarını söyleyen ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton; Suriye’nin Türkiye sınırındaki bir köye baskın yaptığını ve Türk Bayrağını indirdiğini; bunun da provakatif bir tutum olduğunu ve bir sınır çatışması yaşanabileceğini ifade ediyor.
Peki Suriye ile Türkiye’nin böyle bir çatışmaya girmesi kime ne fayda sağlar? Yada bizim Suriye ile çatışmamızı gerektirecek ortamı; kimler ve ne amaçla oluşturmaya çabalıyorlar?
Bizim Dışişleri bakanı her ne kadar yok öyle bir şey deyiverse de bu açıklamanın akabinde Obama ile Erdoğan’ın telefon görüşmeleri sadece bir tebrik görüşmesi değildir!
Korku ve kaos ortamından bahsederken bir çok dostumuz hemen damgayı vurdu.
Sizler komplo teorisi üretiyorsunuz ve hatta daha ileri giderek kendisini rehin alan soyguncuya karşı duygusal yakınlaşmayı ifade eden o meşhur Stockholm sendromunu yaşadığımızı iddia ediyorlar.
İşte burada hemen bir Çin atasözü aklıma geldi...

İyi insanlar kötü rüya görür; kötü insanlar kötü rüya görmez!

`*
Yerel medya olduğumuz için ister istemez birazda Elazığ’da yaşananlara değinmenin şart olduğunun farkındayız. Perşembe günü yaşanan depremde can ve mal kaybı olmaması sevindiriciydi. Aklıma hemen Karakoçan depreminin maskotu olan keko ve babası Mehmet Çiçek geldi.
-Acaba keko nerede ve şartları iyileştirildi mi?
-Konteynırdaki yaşam mücadelesi son buldu mu?
-Babasına; Başbakana söylemekten çekindiği bir iş verilebildi mi?
İnşallah boşuna endişelenmişimdir...
Ama mutlaka devletimiz gerekeni yapacaktır...

Bu arada şehirde bir dedikodudur gidiyor; aslı astarı varmıdır bilinmez...
Güya 8.ci kolordu Elazığ’dan gidecekmiş.
Nereye? Diye sorduğumda ise hocam elbetteki Malatya’ya dediler.
Alıştık artık ne diyelim...
Ama dedikodu olarak kalmasını yeğlerim.