Geçenlerde ekonomi kurmaylarının bana göre yanlış yönlendirmesiyle sayın başbakan 2023 vizyonunu açıklarken bugünkü ekonomik göstergelere de vurgu yaparak çağ atladığımızı ilan etti...

Bütçe açığının normal olduğunu; çünkü kabul edilebilir borçlanma ile ancak yatırımların olabileceğini söyledi. Bu kavramı da sağ olsun Kemal Derviş literatürümüze sokmuştu. Kendileri malum ABD tarafından Türkiye’ye gönderilen bir şahsiyetti.

Ben kalkınmışlığı ve büyümeyi şunlarla ölçen birisiyim ve bu bana göre daha gerçekçi bir kriterdir.

Kişi başına düşen milli gelir, insani kalkınmışlık endeksi, iş yapma kolaylığı, yolsuzluk ve yoksulluk endeksi birde dünya rekabetçilik endeksi...

Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en kötü sıralaması 2001 yılından bugüne kadar olan dönemdir. Bunun göstergelerini de dünya sıralamasındaki yerimize bakarak rahatça söyleyebiliriz. Mesela Türkiye;

Kişi başına milli gelirde 54 üncü;

İnsani kalkınmışlık endeksinde 83 üncü;

İş yapma kolaylığı endeksinde 65 inci;

Dünya rekabetçilik endeksinde 61 inci;

Yolsuzlukta 56 ıncı ülke.

Bu veriler bilimsel verilerdir ve bilimin gerçekliğine inanan herkes bu ölçülere göre karar vermelidir!

Peki kalkınmışlık yada 2023 vizyonunun temel göstergeleri bugün için bu kriterler ise; yukarıda da yazdığım gibi sayın Başbakan yanlış yönlendirilmiş değil mi!

Bugünlerde iki lider arasında artık polemik konusu olan usta, çırak muhabbetlerine bakınca ikisinin de çıraklığının tescili rahatlıkla verilebilir.

Sayın Kılıçtaroğlu’nun Sosyal Sigortalardaki icraatlarına ve Sayın Başbakanın da sekiz yıllık iktidarları dönemindeki icraatlarına göre; bırakın usta olmayı kalfa dahi olamamışlardır.

Enflasyonun iyiye gittiği iddialarına karşı birkaç örnekle kıyaslama yapalım;

Cumhuriyet altını...
1 ocak 2001’de 41.00TL
1 ocak 2011’de 474.00TL

Döviz kuru ve uluslararası ham petrol fiyatlarındaki değişimlerin etkisiyle her geçen gün el yakan benzinin litre fiyatına bir vatandaş 2000 yılında ortalama 0,58 lira öderken, 11 yılda ödediği rakam yaklaşık yüzde 534,5 oranında arttı ve 2010 da ortalama 3,68 liraya çıktı. 2011’de ise 4.00TL yi geçti

Daha neler var neler...

Üşenmedim ve internetten araştırdım. Bunu aslında herkes yapabilir ve eminim ki çok çarpıcı sonuçlara varacaksınız. Yeter ki yılları ve sektörü belirtesiniz...

Tarım sektörü için çarpıcı bir örnek.

Zeytinyağı üretimi yapan bir çiftçimiz eğer yeni bir traktör almak istiyorsa; 2002 yılında ürettiği zeytinyağının 6.1 tonuyla bu isteğini gerçekleştirebiliyorken; 2006 yılında bu isteğini 7 ton zeytinyağı üretimiyle gerçekleştirebiliyor. Aynı çiftçimiz 2002 yılında 71.2 gram zeytinyağı üretimiyle 1 kilo gübre alırken; 2006 yılında 90.7 gramla 1 kilo gübre alabiliyor ve 2002 yılında bir litre mazot için 470.8 gram zeytinyağı üretimi gerekliyken, 2006 yılında ise 582.9 grama çıkıyor.

Buna karşı zeytinyağının fiyat artışı tam tersine düşmüş. Çünkü tüketicinin alım gücü yok! Ürünü para etmeyen üretici bu işi bırakıyor ve ihtiyaca binaen hemen ithal etme yoluna gidiyorsun ve o zaman ne yapıyorsun! Hükümet olarak hemen yakın çevrene söylüyorsun ve başkasının üçüncü kalite ürününü ithal ettiriyorsun ve millete satıyorsun hem de GDO’lu!

Afiyet olsun...

Yaşasın obezite, kanser ve bilumum hastalıklar...

Sağlığını ve hatta hayatını yitirenler kim?