Başlık uzun, ve birazda itici olmuş olabilir ama ne yapalım...
Değiştirmeyi yada değişimi anlatmak kolay değil!
Birde şöyle diyelim
Geliştiremediklerimizden misiniz!
Gelişimi yada geliştirmeyi ise anlatmak daha kolay!
Bugün özellikle bu iki kavramı işlemek istiyorum. Konu olarak ta önce siyaseti ve siyasetçileri, daha sonrada yaklaşan seçim sürecinde Elazığ’ı...
Değişim; var olan bir özelliğin mutasyona uğraması yada şekil değiştirmesi olarak kabaca tanımlanabilir.
Gelişim ise, var olan bir özelliği mevcut haliyle kabul ederek onu zirveye çıkarmaktır.
Mesela insanın fiziki özelliklerini değiştirmesi belki kişisel tercih olarak değerlendirilebilir ama toplumun değer yargıları ile bu değişiklik hiçte iyi değerlendirilemez...
Erkeğin, bayan olma tercihi!
Kulağa bile hoş gelmiyor değil mi...
İşte düşünce tarzında da böyledir. Bir konuda fikir değiştirenlere amiyane tabirle maymun iştahlı derler!
İnsanın kişiliği de yaptıklarıyla paralel olarak anlamlanır!
Siyasi hayatımızda da değişim yaşayanları toplum hiç hayırla yad etmemiştir.
Çünkü güven ve itimat noktasında siyaseten sıkıntıdır değişim!
Gelişim ise günün şartlarına göre kendisini yenileme, revize etme olarak algılanır ki buda siyaseten taktire şayan bir davranış olarak değerlendirilmektedir.
Evet! Körün taşı misali inşallah söylemek isteyip de söyleyemediklerimi anlamışsınızdır. Aslında daha da açık yazardım ama ileri demokrasi! adına Nedim Şener gibi evim basılabilir yada Ahmet hakanın dediği gibi sabahın beşinde gelen sütçü olmayabilir!
Yaklaşan seçim sürecinde Elazığ konusunda ise söyleyeceklerimi ima yoluyla dile getirmeyeceğim; açık olarak yazacağım!
Elazığ’ın önce demografik yapısını değiştirdiler, sonra da önceliklerini ve kültürünü...
Buna da çanak tutan Elazığlılar oldu ne hazindir ki!
Tercihlerimizi yaparken birilerinin yönlendirmesiyle yaptık. Ama bugün gelinen noktada o tercihlerin ne kadar isabetsiz olduğunu artık sağır sultan bile duydu!
Seçtiklerimiz Elazığ’ı değiştirmek yerine geliştirmeyi düşünselerdi bugün bölge illeri içinde Elazığ bir cazibe merkezi olurdu!
Ama değiştirmeyi tercih ettiler.
Önce kurum ve kuruluşların yerini değiştirdiler!, sonra insanların baba ocağı diye tanımladıkları memleketlerini değiştirmesini sağladılar ve göç başladı. Gidenlerin çocukları kültürlerini, değerlerini yitirdiler ve mutasyona uğradılar. Gelenler ise Elazığ’ı değiştirdi ve kültür yozlaşması aynı zamanda içeride de yaşanmaya başladı.
Önceliklerimiz değişti, sevgimiz değişti.
Kim kazandı peki...
Şu kesin ki Elazığ kaybetti!
Kimin kazandığı ise benim için önemli değil çünkü Elazığ kaybetti!
Hani bir zamanlar siyasi hayatımızda çok meşhur bir söz vardı. Selametlik Unakıtan bakan iken söylerdi hep...
Kazan, kazan modeli!
Yani sende, bende kazanayım mantığı...
O yüzden özelleştirmeler gırla gitti. Türkiye’nin zengin profili değişti. Müteşebbis! sayısı değişti ve buna bağlı olarak ahlak anlayışı değişti...
Haram ile helal yer değişti!
İyi ile kötü yer değişti!
Değişim; gençleri düşünmeyen, sorgulamayan bir kimliğe büründürdü. Anne babalar sorumsuzlaştı. Eğitim yapımız değişti. İnanç değerlerimiz değişti. Çoğulcu ve katılımcı demokrasi bu değişimden nasibini aldı ve mutlak ileri! demokrasi anayasal kurumlarımızda işletilmeye başladı.
Yolsuzlukta bu değişimden nasibini aldı ve suç olmaktan! çıktı. Öyle ki yolsuzluğun kralını yapanlar için soruşturmaya gerek yok denildi ve sümenaltı edildi.
Çünkü toplumun değer yargıları değişti!
Genetiğimizle oynandı, o yetmez gibi soframızın değişmez yiyecekleri oldu GDO’lu yiyecekler...
Çiftçimiz, işçimiz, memurumuz değişti!
Öğretmenimiz, müdürümüz, hukukçumuz değişti!
Askerimiz, sivilimiz, esnafımız değişti!
Şehit değişti, kelle oldu!
Cani, bebek katili değişti, sayın oldu!
BOP değişti, küresel denge oldu!
Kıbrıslı değişti, besleme oldu!
Gelişen bir şey var mı?
Var var!
Ama yazmayacağım onu da siz bulun....