Baba oğluna sorar; ne olacaksın koçum!...

Cevap hazırdır.

Doktor, paşa, müdür, topçu....

O günlerde yani çocukluk yıllarında hiç kimse ben politikacı olacağım demez....

Çünkü çocuk saftır, temizdir. Politikanın ne demek olduğunu! bilmez.

Zaman geçer toplum içinde kendini ifade etme, insanlara söz söyleme ve çevresini etkileme sanatının en kısa ve zalimane yönteminin politikadan geçtiğini anlar ve karar değiştirir.

Politikacı olacağım!....

Davranış şeklini belirlerken fazla bir seçeneği yoktur.

Ya o günün şartlarına göre popüler olan partiye yamanmaya çalışır, yada dünya görüşüne göre en yakın partiyi tercih eder...

Biraz mürekkep yalamışsa, çenesi de iş yapıyorsa değme ağamın keyfine...

Baskı altına aldığı ve kabul gördüğü bir ortamı bulmuşsa edep sınırlarını aşar ve genel başkanını dahi eleştirir...

Bu durum "Sosyal bilimlerde" itici bir unsur olarak; hatta ötekileştirmenin temeli kabul edilen “benlik” dürtüsünün insanlarda kötü bir tezahürüdür. Kendisine genel başkanını rakip görür ve konuşur “ben olsaydım” diye başlar söze...

Hele yanına üç-beş tane de halk arasında şakşakçı diye tanımlanan güruhtan almışsa değme keyfine haspamın...

Sorsan bugünkü şartlarda ülkenin öncelikli problemi nedir diye? Teşhis, tespit ve sonuç olarak söylediği; birilerinin ya televizyonlarda yada dergi, mecmua ve gazetelerde ifade ettiklerinden ileri gitmemiştir.

Ayıp olmasın diye dinler, söylediklerini tasdik eder gözükürsün ve kendini “bulunmaz bursa kumaşı” zan eder...

Elazığ’da öncelikli sıkıntıları tespit ettin mi? vatandaşa ne söyleyeceksin diye sakın sorma; zaten halktan kopuktur. Söyledikleriyle mide spazmı geçirmen an meselesidir!

İlke, duruş, seçicilik, bilimsellik hak getire...

Ben politikacı olacağım!...

İnatla söylediği bu.

Neden, niçin, kime karşı? Sorma, bilmez bu soruların cevabını...

Ha bire diretir ben politikacı olacağım!

Sen eğitimini hangi konuda aldın?

Ülkende uygulanan politikanın senin uzmanlık alanındaki eksiklikleri nelerdir?

Sen olsaydın nasıl çözerdin? Diye soruver! Papağan misali duyduklarını tekrar eder durur.

Ee güzel kardeşim bunu “Hasan, Ahmet, Mehmet de” söylüyor. Ama biri şu, biri bu, diğeri de senin partinden! Senin farkın ne olacak deyiver! Alacağın cevap sanırım sen bir provokatörsündür! Olur.

Elazığ’a ve Elazığlıya sesleniyorum!

Ben politikacı olacağım diyenleri ve sizlerin demokratik hakkınız olan oylarınıza talip olanları iyi irdeleyin! Oylarınız çok değerlidir. Boş vaatlere değil, çözüm üretenlere yönelin!

Güce değil hakka tabi olun ve gerçekten bu şehir için, ülke için bir şeylerin sancısını yaşayanlara yönelin!

Günümüzde sizleri etkileyecek çok argümanlar mevcuttur. Buda sizlerin eksikliğidir. Çünkü okumuyor, sadece birilerinin söyledikleriyle hüküm veriyorsunuz.

Ağzı laf yapan insan elbette tercih edilmeli ama söylediği lafa bakmak gerek...

Sonuç olarak birazda ecdadımızın sözünü dinleyiverin lütfen!...

Sükut-u lisan, selamet-i insan!