Sakın nereye diye sormayın, söylemem…
Zaten işin doğrusu ben de nereye gideceğimi tam bilmiyorum. Çok yoğun, stresli ve karmaşık günlerden sonra nere gideceğimi bile bilmeden gideceğim…
Ülke için çok önemli gördüğüm ve siz okuyucularımın da sürekli dikkatini çektiğim bir seçim süreci yaşadık.
Ancak bu kadar bağırıp çığırmamıza rağmen pek de etkili olmadığımızı çıkan sonuçtan görüyorum. O zaman çığlık atmanın da pek bir faydası olmadı gibi…
Siz yine bildiğini okudunuz, benim söylediğimi umurunuza bile sallamadınız…
Öyleyse niye kendimi helak edeyim ki…
Site yöneticime iki hafta dedim, o bir haftada ısrar etti ama ben hele bir gideyim, sonrasına bakarız.
Önce “ramazan, insana rehavet çöküyor yazmak içinden gelmiyor” filan gibi başlarım, sonra “olduğum yerde cep çekmiyor” ayağına yatarım ki bu her zaman tutar…
“Geldim, geliyorum” derken iş eylülü bulur…
Bayramdı, seyrandı…
Ortama ısınma, şehre alışma derken epey bir müddet ayrı kalacağız demektir…
Dedim ya…
Ben ne kadar bağırıp dikkatinizi çekmeye çalışsam da her şey olacağına varıyor…
Üniversite sınav sonuçları açıklanmış, sondan onuncu olmuşuz…
Şimdi Elazığ’ın bu noktaya nasıl geldiğini, okulların durumunu, dershanelerin vaziyetini sorgulamaya kalksak yer yerinden oynayacak…
Okul birincilerini büyük vaatlerle yazdıkları dershanelerinde derece yaptı diye kameralar önünde poz verdirtenlerin bu sonuca ne diyeceklerini sorsam, kızacaklar…
Olmayan belediyenin sonunda musluklardan çamur akıttıklarına dikkat çeksek kim bilir neler yollayacaksınız yorum olarak…
Çaydaçıra’yı yazdık noldu?
Kimsenin gıkı çıkmıyor…
Büyük vaatlerle başlayan ve fiyasko ile sonuçlanan postahane meydanına dikkat çektik, yapıldı bitti dediler hali ortada…
Geçen hafta seslendim size “daha seçeli bir buçuk ay oldu, nerede şu vekilleriniz” hiç ses sedanız çıkmıyor.
İyisi mi biz bir müddet ayrılalım…
En iyisi bu galiba…
Ben yokken şehir size emanet…
Müsaadenizle…