Seçimlerin yapılmasının üzerinden daha bir ay bile geçmedi, biliyorum siyaset muhabbetinden sıkıldınız, ama CHP’li okuyucularım o kadar çok ısrar ediyorlar ki son bir CHP yazısıyla bu faslı bitirelim dedim ve yine bugün seçim üzerine yazdım.
Aslında siyasetle bu kadar haşır neşir olunca diğer konular biraz uzakta kaldı, yazmamız yolunda çok da baskı yapıyorsunuz ama CHP’li okuyucularımı da küstürmek istemem, kimse kusura bakmasın…
Listeler açıklanmadan önce Elazığ’da CHP büyük bir deprem yaşadı. Partiyi büyük bir özveriyle toparlayan, amatör bir ruhla ekipsiz filan tek başına göreve gelen Yavuz Doğdu Ali Özcan’ın organize ettiği bir operasyonla devrildi ve yerine Avukat İsmail Bey getirildi.
Daha o günlerde bu gidişin hayra alamet olmadığını, seçime bu kadar kısa bir süre kala kendi içinde istikrar sağlayamayan CHP’nin kitlelere umut veremeyeceğini yazmıştım.
Neyse, olan oldu, Ali Özcan birazda şahsi ilişkilerini kullanarak CHP adayı oldu.
Listenin ikinci sırasındaki Ürolog Mustafa Kemal Atikeler Elazığ’ın sevdiği bir doktordu, ama siyasetin de oldukça yabancısıydı. Üç, dört ve beşinci sıradaki adaylar pek duyulmamış ve kimsenin de umurunda olmayan isimlerle dolduruldu.
Ali Özcan büyük bir enerjiyle Elazığ’a geldi ve çalışmalara başladı.
Başladı başlamasına da siyasetteki eskiliği Elazığ’daki yeniliğini telafi etmedi.
Bir kere Ali Özcan’ın şehirde kalacak evi dahi yoktu. Otel odalarında ve koridorlarında İstanbul’dan getirdiği adamlarıyla kampanyasına başladı.
Elazığ’da yıllardır siyaset yapan ve bu işi meslek edinmiş CHP’liler bir anda etrafına üşüştü Ali Bey’in…
Kenetlenme anlamında olsa bu güzel bir şeydi ama onu yanlış yönlendirme ve hata yaptırma noktasında çok başarılı da oldular.
Hele gelir gelmez söylediği “ben Elazığ’a olan borucumu ödemeye geldim, yetki verin Ankara’ya gönderin ki size olan borucumu ödeyeyim” sözleri mizah ustalarına hayli malzeme oldu. Bir yazımda belirttiğim gibi, “her Elazığ’a borcu olanı mebus yapsak, ömrümüz yetmez” demiştim de Ali Bey bu sözleri söylemekten vazgeçmişti.
Bir diğer mesele, listelerin açıklanmasından sonra bağımsız bloğun Elazığ’dan aday gösterdiği kişinin adaylığı YSK tarafından iptal edilince CHP’liler adeta bayram etti.
Öyle ya BDP adayı olmayınca oylar CHP’ye gelecekti.
Ancak seçim sonuçlarına baktığımızda ve önceki seçimde BDP’nin aldığı oylar incelendiğinde, o oyların hiç de CHP’ye gelmediği, tam tersine AKP’ye gittiği ve Ali Özcan’ın kazanmasına engel olduğu görülüyor.
CHP’nin çok güvendiği Karakoçan’da –Kılıçdaroğlu’da diğer ilçelerden istisna olarak burada miting yapmasına rağmen- beklenen 8 bin oy yerine ancak 3 bin oy alınabildi.
Yine blok olarak CHP’ye geleceği hesaplanan alevi oylarının istenilen miktarda alınamaması seçim yenilgisine zemin hazırlayan bir diğer etmendi.
Söylenecek daha çok şey var…
Ali Özcan’ın kimilerine çok sempatik gelen ancak bazıları tarafından da yadırganan rahat, samimi üslubunun seçim sonuçlarına zarar verip vermediğini bilemiyorum.
Ancak bütün bunlara rağmen CHP yıllar sonra Elazığ’da oylarının son seçimlere göre yüzde yüz artırarak kıl payı milletvekilliğini kaybetmiştir.
Bundan sonraki seçimlerde ne olursa olsun ben de varım demiştir.
Ali Özcan’ın seçim sonunda Elazığ’a gelmesi, deprem bölgesinde seçmenlerle buluşması bundan sonraki siyasi hayatını yine Elazığ’da sürdüreceğinin de göstergesi…
Ama CHP’nin de MHP gibi acilen toplanarak seçim sonuçlarını değerlendirmesi ve Elazığ’da yeni bir yapılanmaya gitmesi gerekiyor.
Mevcut yönetimin, seçimlerde adayın enerjisine ve performansına yetişememesi onun yorgunluğundan ziyade, biraz da siyaset acemilerinden oluşuyordu
Bize gelen bilgilerin de CHP il yönetiminin yenileneceği doğrultusunda…
Ne olursa olsun, şahsi gayretiyle de olsa Elazığ’da büyük bir başarı sağlayan ve sadece dört bin civarında bir oyla milletvekilliğini kaybeden Ali Bey “mağlup da olsa bu yolda galip” sayılır.
Yeni CHP’nin Ergenekon’dan tutuklu sanıkları savunmakla, parti içi muhalefet arasına sıkışıp kaldığı Ankara’da olanlar Elazığ’a taşınmaz, amatör bir ruhla yeniden başlanırsa bundan sonrası için umut var diyebiliriz.