Son iki haftadır CHP ve MHP’de çok önemli hareketlilikler yaşanıyor. Benim yazılarımın konusu herkesin bildiği gibi yerelde olanlardır ama Ankara’da gerçekleşenlerin şehre direkt olarak o kadar büyük etkisi oluyor ve olacak ki bunları görmezden gelmek imkânsız…
Önce değişikliğin büyük olduğu CHP’den başlayalım…
Deniz Baykal gibi efsanevi bir liderin henüz ne olduğu anlaşılamayan ve çözülemeyen bir kaset ile devrilmesinden sonra partinin neredeyse tamamına yakınının ittifakı ile Kemal Kılıçdaroğlu getirildi.
Kemal Bey partiye öyle bir hava getirdi ki neredeyse artık iktidara yürünüyormuş gibi bir rüzgâr doğdu…
Bu arada ayakları yer tutan Kemal Kılıçdaroğlu, kendisini genel başkanlık koltuğuna oturtturan Deniz Baykal’ın elli yıllık kader arkadaşı Önder Sav’ın partideki üstün egemenliğinden rahatsız olmaya başladı.
Öyle ya, yaygın tabirle “davul kendisinin boynunda, tokmak başkasının elindeydi.”
Ama aklından geçmesi bile tehlikeli olan bu durumu, bir de uygulamaya sokmak her baba yiğidin harcı da değildi.
Bazı çevrelerin dediğine göre CHP’de yaşanan deprem öncesi Deniz Baykal ile ikili bir görüşme yapan Kemal Kılıçdaroğlu, bu durumdan nasıl kurtulacağını sorduğunda siyaset kurdu Baykal’ın “tüzük” meselesini gündeme taşı dediği belirtiliyor.
Baykal’ın kendisine atılan kazığın acısını bir şekilde çıkartması gerekiyordu… Fırsat ayağına kadar gelmişti…
Önder Sav öyle bir yollandı ki, “el ayak bile edemedi.”
Bundan sonra CHP’de kılıçlar geri sokulup, iktidar olabilmek için parti çalışmalarına ağırlık verilir mi, bakalım göreceğiz…
İl başkanlarını Ankara’da toplayan Kemal Bey, herkese daha çok çalışmalarını tavsiye ederek illere gönderdi. Yavuz Doğdu’nun Elazığ’da, Ankara’daki durulmayı sağlamaya çalışacağını bekliyoruz.
Becerebilir mi, o kararlılık kendisinde var görünüyor… Bekleyeceğiz ve göreceğiz…
MHP’ye gelince… Devlet Bahçeli, uzun zamandır toplantılarda dillendirdiği, “ülkücülerin birleşmesi” tezini hayata geçirmek için “güç birliği” adı altında, eskiden MHP’de görev yapmış ve ülkücü camianın yakından tanıdığı isimleri telefonla arayarak partiye davet etmeye başladı.
Bu aşamada geçmişte kendisine karşı genel başkanlık yarışına giren Koray Aydın ve Ümit Özdağ ile başlayan bu görüşme trafiği başka isimlerle sürüyor.
Hepsi de ülkücü camiada yakından tanınan bu kişiler, verdikleri mesajlarda her türlü göreve hazır olduklarını, ülkenin bu zor günlerinde böyle bir birleşmenin kaçınılmaz olduğunu belirtiyorlar.
Peki, MHP il teşkilatı ne yapıyor?
Valla, pek sesleri çıkmadığı için ne yaptıklarını bilemiyoruz, Yukarıda başlatılan birleşme çalışmalarının Elazığ’da pek taban bulmadığını görüyoruz.
Kendi başlarına parti binasında oturmayı, büyümeye ve gelişmeye alternatif görenlerin böyle bir dertleri yok gibi…
Seçimlere fazla bir zaman kalmadı…
Meclisteki bütçe görüşmelerinin bitmesinden sonra liderlerin artık fiilen seçim meydanlarına inmesi kaçınılmaz.
Ancak Elazığ’da MHP açısından şu an itibarıyla pek de bir hazırlık yok…
Behçet Bey’in siyasetin içinden gelen birisi olarak yaptığı hesaplar olduğunu düşünüyorum…
Düşünüyorum da bu hesapları 2011 seçimleri sonuna mı saklıyor onu anlayamıyorum…

Son not: Geçtiğimiz hafta içerisinde evinde nasıl öldüğü tartışmalı olan, Harput müziğinin dev ismi Enver Demirbağ’ı kaybettik. Atanmışından seçilmişine herkes o kadar şey söyledi ki… Ama hiç kimse sağlığında bu büyük insana neden vefa gösterilmediğini anlatmadı, anlatamadı, Belediye, Valilik, hayra hizmet eden sivil toplum kuruluşları, rahmetlinin sağlığında ona hizmet etmek için bir kişiyi görevlendiremezler miydi acaba? Kalp krizi veya yanarak, ne olursa olsun sonuç Elazığ’a yakışmadı. Şimdi ağlayıp sızlamanın faydası var mı? Çok sayıda eseri Harput musikisine kazandıran büyük usta, inşallah öbür tarafta rahat edersin…
Mekânın cennet olsun, nur içinde yat…

İkinci son not: Yazımı tamamladıktan sonra bu haftanın bayram olduğunu hatırladım. Bu kadar dert, sıkıntı, musibetin arasında “bayram gelmiş neyime” diyenlerden değilseniz bayramınız kutlu olsun. Bayramların bayram gibi yaşanması dileğiyle nice bayramlara…