Hafızası kuvvetli olanlar dün gibi hatırlarlar; hani Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu nca (EPDK) gerçekleştirilen Elazığ Doğalgaz Dağıtım İhalesi 22.07.2006 tarihinde yapılmıştı. Yine hatırlanacağı üzere yapılan bu ihalede hemşehrimiz Suat Öztürk ün sahibi olduğu Şark Gaz Dağıtım Şirketi ile Anadolu Gaz kıyasıya kapışmış ve tam 72 tur sonra hane başına 5 dolar abonman ücreti ile "Anadolu Gaz" ihaleyi kazanmıştı. Böylece komşu ilimiz Malatya nın hane başı 180 dolar ödeyerek sahip olacağı doğalgaza Elazığlı sadece 5 dolar ödeyerek kavuşacaktı. İhale, Malatya doğalgaz ihalesi ile aynı zaman diliminde gerçekleşmişti.

Malatyalı kardeşlerimiz evlerinde ve iş yerlerinde şimdi doğalgazın nimetlerinden doya doya faydalanıyorlar. Allah daha da güzellikler nasip etsin Malatyalı kardeşlerimize. Biz ise ha bire Doğalgaz 1, Doğalgaz 2, Doğalgaz 3 Doğalgaz 4... Doğalgaz 6 diye her altı ayda bir yazı yazıyor ilgililere hani ne oldu bizim doğalgaza diye soruyoruz. Yazımızın başlığına Doğalgaz 6 dediğimize göre demek ki ilk yazımızın üzerinden yaklaşık 3 yıl geçmiş. İnşallah çıkmaz aylardan birinin son çarşambasında bu ilin "sahab"ı olduklarını hatırlayan birileri sesimizi duyar diye de kendimizi avutuyoruz.

Doğalgaz altı dedik, Doğalgaz 7 i yazın son ayında kaleme alacağım. Yine gayet iyi biliyorum ki yine boşta kalan feryadımız gazete sayfalarına tutunacak ve oracıkta öylece kalıverecek. Alıştırıldık efendim! Efsunlandık olumsuzluklara karşı bir kere. Ama ben yorulmayacağım yazmaya devam edeceğim. Kim bilir belki bir yerlerde birileri yahu, ne diyor bu adam der!

Ha, bu arada aradan geçen üç yılın sonunda hâlâ... ceğizlerle, ...cağızlarla biten cümlelerin ardına saklanan umut taciri insanlar yok değil! Hâlâ üç yıldan beri söylediklerinin bir tekrarını yaparak: Eli kulağında geldi geliyor diyorlar! Karnımız boş lafa da boş vaatlere de tok arkadaş! Biz laf değil iş istiyoruz iş! İstiyoruz ki kazma sesleri uykularımızı bölsün.

Bir de bu şehre sahip olsunlar diye seçerek Ankara ya gönderdiğimiz vekillerimiz var. Varın bize sahip olun, hani öz tabirimizle "sahap olun" dediklerimiz; hakkımızı hukukumuzu koruyun dediklerimiz.

Hanı seçimden seçime halimizi soran Elazığ a, Elazığlıya "sahap" olacak muhteremler: Sayın Necati Çetinkaya, Sayın Hamza Yanılmaz, Sayın Tahir Öztürk, Sayın Faruk Septioğlu, Sayın Fevzi İşbaşaran?

Bundan iki yıl önce söylemiştim yine söylüyorum:

Elazığlı ne dedilerse yaptı bu muhteremlere.
Oy mu vermedi?
Baş tacı mı etmedi?
Ya iktidar partisine!
Altın tepsi içerisinde beş milletvekilini vermedi mi?
Niçin verdi?
Had safhada olan işsizliğine çare bulunulsun diye.
Niçin verdi?
Hakkı, hukuku korunsun, hak ettiğini alsın diye.
Niçin verdi?
Akıllı yatırımlarla bir nebze olsun açlıktan ve dilencilikten kurtulsun diye.
Niçin verdi?
Yılan hikâyesine dönen "Kuzova Projesi"ne işlerlik kazandırılsın diye.
Niçin verdi?
Üşümesin diye soğuktan.
Niçin verdi?
Kış aylarında şehre bir kâbus gibi çöken zehri solumasın diye.
Niçin verdi?

...

Sahi ben ne söylüyorum?
Kime söylüyorum?
Yüze mi, astara mı?
Dosta mı, ağyara mı?

Seçimden seçime vatandaşı kahvehanesinde ziyaret eden, istediğini elde edince de terk-i diyar eyleyen sahaba (!) mı?

Sıcacık doğalgazın ısıttığı evceğizinde bir sonraki seçimde şu hava kirliliğinin karattığı saf ve temiz yüzleri nasıl kandırabilirim hesabını yapan kafalara mı yoksa her tatlı vaade hemencecik inanan kafadarlara mı?

Ne demişti yüce gönüllü Fuzuli:

"Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil

Çektiğim alamı bir ben bir de Allah ım bilir"