Sonsuzluk kervanında iman yolunu seçen ve yolda çile çeken masum Anadolu’nun saf çocuğu Üstat Necip Fazıl Kısakürek günümüzde yaşasaydı acaba ne derdi? Kirlenmiş, kirletilmiş; sevgisizleştirilmiş ve seviyesizleştirilmiş; “iffet, şeref, haysiyet; haydi mallar kelepir.” dedirtilmiş; çuval başlı, yandan kirişli, ağabeylerinden piş pişli bu halimizi görse ne derdi, dersiniz? İsterseniz gelin ben onun şiirlerinden pasajlar okuyayım. Siz de günümüzü düşünün, sonra da ne düşünürseniz düşünün!


“Akıl kıt, fikir herze / Din öksüz, dil kepaze

Bin yıllık koca devlet / Açıkta bir cenaze

İktidar vurdumduymaz / Muhalefet geveze

Anarşi, kanlı goril / Gardiyanı şempanze”


“Devrimizin erlikte pek, peklikte er Recebi var

Esrarını sızdırmıyor henüz ama sebebi var

Ne liberal, ne komünist, ne Müslüman hepsine zıt

Zahir onun, her mezhebin dışında bir mezhebi var

Bir hatada, herkes kabul edene dek ısrar eder

Taşı suda yüzdürecek pek sebatkâr meşrebi var.


“İki tip tanıyorum, bu devrin utanmazı

Biri dinde hokkabaz, biri küfür cambazı”


“Biblo şeyh… Çevresinde balmumundan müritler

Elinde bir anahtar… Kapı açmaz kilitler…”


“Bu yolun sahtekârı yoktu, yeni türedi

Çile kalktı, bahçede ısırganlar üredi.”


“Enkaz devraldım!”, diye rol keser sefil aktör

Bir pislik devretti ki, kaldırmaz ekskavatör.”


“Demagog, iyi bilen, nasıl avlanır gafil

Hakikati bayıltıp ırzına geçer sefil.”


“Yarım aydınlar vardı, eskiden seyrek seyrek

Şimdi çil yavruları, her çeyrekte bir çeyrek”


“Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul

Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa”


“İş arayan bir millet/ Diyar diyar göçebe

Şerefli Ortak Pazar / Ona aş, sana küsbe

İçyüzü bu davanın / Köle olmak salibe

Dünkü sultan bugün kul / Ta maşrıktan mağribe

Biçare demokrasi / Karanlıkta körebe”


“Bak, arslan hakikate, ispinoz kafesinde;

Tartılan vatana bak, dalkavuk kefesinde” velhasıl:


Tahtadan yapılmış bir uzun kutu:

Baş tarafı geniş, ayakucu dar

Çakanlar bilir ki bu boş tabutu,

Yarın kendileri dolduracaklar...” İyi, Ramazanlar, Efendim!