• BIST 107.303
  • Altın 152,637
  • Dolar 3,7081
  • Euro 4,3591
  • Elazığ 4 °C

BİR PAZAR

İrfan Kaya
Bugün mailime düşen bir yazıyı sizlerle paylaşmak istedim…
‘’Asr´a yemin olsun ki, insan mutlaka bir ziyandadır."
Normal bir pazar günü…
Kahvaltısını çocukları ile yapan baba biyolojik olarak masada, psikolojik olarak
Üç sokak aşağıda yaşayan yaşlı ana babasında idi. 
İçinden şu kahvaltı bitse de bir an evvel gidip görsem diyordu içinden yaşlı anasını babasını. 
Masada oturan çocukları baba diye seslendiğinde irkildi.
Bugün nereye gideriz? Günlerden Pazar piknik yapalım mı?
Soruları kendini düşünce dünyasından bir an uyandırdı. 
Bakarız oğlum. Havada sıcak biraz serin olunca bir yere kaçarız dedi.
Ama bilmezlerdi babanın dünyasında fırtınalar kopuyor, lokmalar biran bitsin istiyordu.
Nihayet kahvaltı bitti. Eşine ve çocuklarına ben annemlere gidip bakıp geleyim dedi. Eşi vefakar,saygıda kusur etmeyen dünya görüşünü İslamla yaşayan bir bayandı. Tabi sen bak geceden beri haberin de yok dedi.
Arabanın kontağını nasıl çevirmiş nasıl varmış annesine babasına farkında dahi olamamış.
İçeri girer girmez seslenince ses tonundan seslerinin güzel geldiğini duyunca hamd etti.
Allah’ım sana Şükürler olsun Sana teslim etmiştim yine bana teslim ettiğim gibi verdin
diyerek kendi kendine konuştu.
Annesinin ilaçlarını ve üstünü değiştikten sonra…
Babasına bugün Pazar duş aldırayım saçını sakalını kesip rahatlarsın dedi.
Sonunda ikna ettiği babasını kendi yavrusunu yıkarmış gibi özenle ve titizlikle duşunu aldırdıktan sonra anne ve babasının dualarını alınca da rahat bir nefes alıp bir soğuk suyu hak ettim dedi gülerek.
Söz verdiğini yapmak için çocuklarına doğruca acilen annesinin ve babasının elleri öpüp evden ayrıldı.
Çocuklar babalarının gelmelerini dört gözle bekliyordu.
Tamam dedi bugün göl kenarına gideceğiz ne dersiniz deyince çocuklar çok mutlu oldu..
Hazırlıklar yapıldı.
Yola koyuldular, mangal yakıldı gülüp eğlenildi ama babanın içinde huzursuzluk vardı. Ne yerse boğazına takılıyor anne babasının aç mı tok mu? Sorusu beynini kemiriyordu. Hiç huzuru yoktu ama mutluymuş rolü yapıyordu. Eşine dönerken annemlere uğrayıp bakıversek ne dersin?
Ne kadar merhametli bir eş. Elbette gidelim eksikleri olabilir biliyorum ki aklın onlarda. 
Eşine sürekli olarak telkini üzülme ben senin yanındayım derdi.
Dönüşe geçildi. Baba içindeki huzursuzlukla bir an evvel varmak istiyordu hedefe.
Nihayet vardılar. Baba anahtarı ile kapıyı açınca…
Dünya durdu, zaman durdu, mekân durdu… O yaşlı anası şekeri komasına girmiş salonda yığılmış bir halde, babası ise yürüyemediği için çaresizce öylece başında bekliyordu.
Ömründen ömür gitti ve öylece kalakaldı. 
Siz siz olun yolunuzu bekleyenleri bekletmeyin.
İç dünyanızda savaşlar oluyor ise insanız hala demek ki.
  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2005 Elazığ Haber | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.