Eðitim yýllarýnýn biraz bilmiþliðe kaçtýðý ileriki yýllarýnda sevmediðimiz dersler öðretildiðinde hep ayný þekilde sorgulamaz mýydýk?
-Balýklarýn sindirim sisteminden bana ne, bu ne iþime yarayacak ki?
-Ýleride Mercidabýk Savaþýný kim sorar bize?
-Arþimet Kanunu’nu bilince, küvette hamam tasýný daha iyi mi yüzdüreceðiz?
-Aruz veznini ezberleyince Fuzuli’mi olacaðýz?
Sanýrým aradan geçen yýllarýn ertesinde okulda aldýðýmýz eðitimin önemini hepiniz anlamýþsýnýzdýr. Okuldaki her dersin bize saðladýðý katkýlarý varlýðýný yaþayarak hissetmiþsinizdir.
Nurullah Ataç, “Ýlkokula 20 yaþýnda baþlamalý” dermiþ.
Ancak o zaman insanlarýn okulda öðretilenlerin deðerini ve önemini kavrayacaklarýna inanýrmýþ rahmetli…
Kemal Tahir ise çocuklukta okunan romanlarýn 20’li yaþlarda yeniden okunmasýný önerirmiþ. Ben de buna uydum ve o zaman farkýna varamadýðým birçok anlamlarý buldum klasiklerde…
Mesela bir “Ayakkabýnýn Teki” hikâyesi vardý. Birlikte hatýrlayalým öyküyü:

Adamýn üst kattaki komþusu her gece geç saatte ve sarhoþ gelirmiþ evine. Adam tam uykusunun en derin yerindeyken, üst kattaki komþu yatak odasýnda ayakkabýlarýný çýkartýp, yere atarmýþ. Çýkan gürültü ile alt kattaki komþu uyanýrmýþ.
Alt kattaki adam, bir gün yukarýdaki komþuyu uyarmýþ,
- Lütfen gece geldiðinde ayakkabýlarýný çýkartýnca yere atmadan sessizce koy, diye rica etmiþ.
Üst kattaki komþu ertesi gece yine çok geç ve sarhoþ gelmiþ evine. Yataðýnýn kenarýna oturmuþ ve ayakkabýsýnýn tekini çýkartýp, yere atmýþ. O anda aþaðý kattaki komþunun ricasý aklýna gelmiþ. Ayakkabýsýnýn diðer tekini yere usulca koymuþ. Sonra yatýp, uyumuþ.
Sabaha karþý kapý zilinin sürekli çalýnmasý ile uyanmýþ. Kapýyý açýnca karþýsýnda, alt kattaki komþunun geceliði ile dikildiðini görmüþ.
Gözleri kan çanaðýna dönmüþ alt kattaki komþu, ona baðýrmýþ,
- Ayakkabýnýn öteki tekini de atacaksan at artýk. Uyumak için onun da yere atýlmasýný bekliyorum!
Buna benzemeyen ama yine "Ayakkabýnýn teki" konulu bir baþka öykü daha okumuþtuk ilkokulda.
Bir bilge adam kalkmak üzere olan trene binerken, ayakkabýsýnýn teki ayaðýndan çýkmýþ. Tren kalktýðý için inip alamamýþ ayakkabýsýnýn tekini. Þöyle bir düþünmüþ. Sonra ayaðýndaki tek ayakkabýyý da trenden fýrlatýp atmýþ.
Bu durumu izleyen bir yolcu, bilge adama neden böyle yaptýðýný sorunca, þöyle cevap vermiþ:
- Ayakkabýnýn tekini yoksul bir kiþi bulursa, diðer tekini de bulup giyebilsin diye attým!
Þimdi bu hikâyeleri nereye baðlayacaðým diye merak ediyorsunuz deðil mi?
Ýnanýn notlarým o kadar çok ve gündemim o kadar dolu ki hangisine yazacaðýmý þaþýrýyorum.
Postahane meydanýna ne yapacaðýna karar veremeyen Süleyman Beg’e getireceðim lafý… Bütün direnmemize ve “yapma” dememize raðmen eski Belediye hizmet binasýnýn yerine diktiði ve kafamýza attýðý o ayakkabýnýn tekini yeni icraatýnda bekliyoruz. Ne yapacaksa ve neye karar verecekse versin de rahatlayalým.
Ýkinci kýssa mý? Valla bilgenin kim olduðuna ve ayakkabýsýnýn tekini kime attýðýna da siz karar verin bir zahmet…
Daha önce de söyledim… Her þeyi benden beklemeyin yahu…