Bugün itibari ile aşağı yukarı yeryuvarlağında 185 ülke var. Aşağı yukarı diyorum zira Birleşmiş Milletler Teşkilatına kayıtlı ülke sayısı 71’dir. Bazı ülkeler - Andora, Tayvan, Kribati, Kuzey ve Güney Kore, Liechtenstein, Monako, Nauru, San Marino, İsviçre, Tongo, Tuvalu, Vatikan - bu teşkilata üye olmadıkları için sayıya ilave edilmemişler. Dünyadaki ülke sayısı A.B.D ve Fransa’ya göre 190; dünya PTT ağına üye sayısına göre 185’dir. Her neyse konumuz bu değil elbet, az sonra ele alacağımız konu ile doğrudan ilgili olduğu için bu rakamları zikretme ihtiyacı duydum. Gelelim konumuza şu son yılarda Türkiye’mizde yaşanan gelişmeler ve olayların onda birini hatta onda birinin gölgesini bu 185 ülkenin hiçbirinde görmemiz mümkün değildir. Ne oluyoruz? Nereye gidiyoruz?

Bir bakın bakalım son bir yılda açılımlar soframızı süsleyen konuların renk ve desenlerine… Bir bakın; yeşilden mora, ebrudan çivit mavisine oluşturulan ve gündeme taşınan yapay konulara… Bir bakın yazılı ve görsel basınımızın her gün her saat toplumumuzu cinnet toplumu yapmak üzere pompaladıklarına… Tutturuldu bir Kürt açılımı; olmadı demokratik açılım, Ermeni açılımı, Alevi açılımı, Romen açılımı… Bitmedi GDO açılımı, Islak imza açılımı, Kuzey Irak açılımı… Bunlar açılımlar; bir de şeffaflaştırma çalışmaları var. Özel hayatın şeffaflaştırılması amacı ile yapılan telefon dinleme ve dinletme seansları, gemiciklere yol göstermek için kurulan deniz fenerini güçlendirme çalışmaları, Kozmik odaları şeffaflaştırma operasyonları. Tabii bu bizim baş döndürücü bir hızla ulaşabildiğimiz yahut aklımızda kalan açılım ve açılıma paralel gelişmeler. Bilmediklerimiz de var elbette. Bir de henüz gündeme alınmayanlar. Yarın hangi açılımla karşılaşacağız veya ne olacak? Bilen parmak kaldırsın.

Şimdi isterseniz bir de gerçek gündeme dönelim. Nedir bu ülkenin gerçek gündemi: Aş ve iş… Gerçeklerin rakamlarla konuşulduğu bu dünyada bakın neler var. Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) verilerine göre Türkiye’de işsizlik bir önceki yılın aynı dönemine göre 4,1 puanlık artışla %17 düzeyinde. Genç nüfustaki işsizlik oranı ise bir önceki yıla göre 3,8 oranında artarak % 23,5 olmuş. Türkiye genelinde işsizlik bir önceki yılın aynı dönemine göre 927 000 kişi artarak 3 milyon 429 bin kişi olmuş. Açıklanan bu rakamlar resmi rakamlar. Bir de özel şirketler tarafından yapılan çalışmalar ve alınan sonuçlar var. İşte bu kuruluşların istatistiklerine göre Türkiye’de işsiz oranı % 25.

Ya açlık! İsterseniz hiç girmeyelim o konuya. Bir Cuma günü varın bir camiye gidin. O benim Anadolu’mun analarının cami avlularında nasıl dilendiklerini görün. Sözün bittiği manzarayı gözlerinize yaşatın. Yaşatın da belki dökeceğiniz iki damla gözyaşı gözlerinizi açar.

Milli Eğitimin milliliğinden vazgeçtik, eğitiminden de vazgeçtik öğretimi dahi akıla zarar. Hani bir ülkenin geleceğinin şekillendirildiği kurum var ya! Ondan bahsediyorum. Hani çocuklarımızı ve gençlerimizi dört veya beş çeldiriciye mahkûm eden OKS olmadı SBS; ÖSS olmadı YGS, LYS oda olmadı bir başka SS… Bitti üniversite o zaman da KPSS… Biz millet olarak her halde “S” harfini çok seviyoruz. Her şeyimize ambargo koymuş bu “S” ler. Yani adam gibi oturup da ülkemizin geleceğini ellerine teslim edeceğimiz çocuklarımızı ve gençlerimizi zekâ ve yeteneklerine göre değerlendirebileceğimiz sistemi bir türlü kuramadık. Ağzı açık ayran delisi misali hayranlık duyduğumuz Avrupa’nın yaşam biçimini gördüğümüz kadar bir de eğitim sistemini görebilsek… Onların eğitim sistemlerinin temelinde bizim yüzyıllarca uyguladığımız Enderun mektep sisteminin olduğunu bilebilsek… Ama nerde?

Evet, her şeyin başı temeli olduğu için eğitim dedik.

Yoksa neye el atsak elimizde kalıyor.

Velhasıl kötü yönetiliyoruz, dün olduğundan daha kötü…

Allah sonumuzu hayreyliye!