Yazıma başlarken Karakoçan ilçemizin Okçular köyünde 15, Kayalık köyünde 4, Yukarı Kanatlı köyünde 3, Göçmezler köyünde 4, Yukarı Demirci köyünde 15, Kovancılar Devlet Hastanesinde 10 olmak üzere toplam 51 kişinin hayatını kaybettiği elim olayda hayatını kaybedenlere Allahtan rahmet, kederli ailelerine başsağlığı ve sabırlar niyaz ediyorum. Yaralanarak çeşitli hastanelere kaldırılan 74 hemşerime de acil şifalar diliyorum.
İnsanoğlunun doğa şartları karşısında direnemediği olaylardan biri de depremdir. Aslında bu doğa olayına karşı tedbir alındığında şiddeti ne kadar olursa olsun insanın burnu bile kanamadan atlatabileceği bir durumdur. Bunun örneklerini depremin her zaman yaşandığı Japonya’da görmemiz mümkündür. Japonya’yı incelediğimizde görüyoruz ki vatandaşları bu konuda geçmişte acı tecrübeler yaşamış, bu doğa olayının bir kader olmadığını, yaşadıkları bölgenin bir özelliği olduğunu ve bu doğa olayına karşı tedbir alınması gerektiğine inanmış ve yaşam yerlerini ona göre dizayn edip oturdukları konutları depreme dayanıklı yapmışlardır. Hatta bununla da yetinmeyim yine olası bir depreme karşın vatandaşına erken uyarı verecek sistemlerin üzerinde durmuş geniş bütçeler ayırarak bu uyarı sistemlerini günlük hayatlarında vatandaşlarına sunmuşlardır.
Bugün Japonya yüzölçümü olarak bizden kat kat küçük olması, sürekli depremin yaşanması, doğa olaylarının yada şöyle diyeyim felaketlerin sık görüldüğü bir ülkedir. Ama insanı bu felaketler karşısında önlemler alarak teknolojilerini geliştirmiş bu teknolojiyi de günlük hayatlarında hem kullanmışlar hem de geliştirdikleri bu teknolojiyi dünyaya pazarlayarak büyük girdiler elde etmektedir. Hal böyleyken biz ne yapmaktayız?
Biz ne mi yapıyoruz?
Aklıma gelen bir kaçını yazayım. Biz deprem sonrası devletin yaptıracağı konutların, yolların ihalelerini nasıl alırım hesabıyla birilerini devreye sokarız. Bilim adamımızın biri bir araştırma sonucunu yayınlarken diğerlerimiz ona karşı çıkmanın yarışına gireriz. Yardım kampanyalarından görev alanlarımız kendi akrabalarımıza nasıl yardım ederiz hesabı yaparız. Yapılacak konutlarda nasıl malzemeden çalarızı hesaplarız. Deprem yönetmeliği çıkarırız bu yönetmeliği nasıl delerizi hesaplarız. Evlerimizi güçlendirmek isteriz firmalar hak ettiklerinden fazla fiyat çekerler. En önemlisi fakiriz elimizde avucumuzda ne varsa onunla bizi yağmurda çamurda rüzgarda koruyacak başımızı sokacak bir gecekonduyu zorla yaparız. Yoktur paramız pulumuz.
Hani derler ya fakirliğin gözü kör olsun. Durum birazda bundan kaynaklanıyor. Deprem hep gelip yine garibanı vuruyor. Düşünsenize köyde tarım ve hayvancılıkla uğraşan bir dar gelirli ailenin oğlu evlenir ve ev küçük olduğunda aile elinde avucunda ne varsa satar ancak evde kullanılacak ağacı zar zor alır. Ağacın alımıyla bitmez elbet bunun kapısı var penceresi var banyosu tuvaleti var ne yapsın adam onu da borçlanır. Geriye kalan kerpiçtir. Kerpiç için aile bireyleri kolu komşu bir araya gelir toprak su ve samanla harcı yapar ve başlarlar kerpiç dökmeye ve derken ev yapılır. Var mı bu adama devlet desteği hani TOKİ hani bankalar hibeler yardımlar…
Ülkemizin her yöresi olduğu gibi bizim bu acı kaybımızın da nedeni budur. Devlet bu konularda bu güne kadar bir şey yapmamıştır. Ekstra iş ve masraf görmüştür. Sonrasında da deprem olunca da mükemmel konuşmalar, vaatler ve göstermelik hizmetler.
Efendiler!
Artık köyü ve köylüyü görme vaktidir. Türkiye’nin bu sorunu ile ilgili çalışmaların başlanması vaktidir. Birimleri kuralım ve bu sorunu Japonya gibi tarihe gönelim. Tabi benimkisi boş ve olmaz bir hayal ama yine de bu hayal gerçekleşebilir.
Bu yazıyı okuyanlardan ricam çevrenizdekilerle bu konuyu tartışın belki sizin tanıdıklarınız bu sorunun çözümüne yardım eder.
Pek ümidim de yok ya son söz olarak diyorum ki fakirliğin gözü kör olsun.
